A

Arparla

Dla formalnego porządku (wymuszonego przez autorkę projektu strony internetowej) informuję, że Arparla to Davide Monti i Maria Christina Cleary. Jak należy w tym miejscu dodać: duet nie jest prostym zsumowaniem ich indywidualnych talentów. To coś znacznie więcej.

CZ

www.arparla.it
 

Zobacz: 
See video
Posłuchaj: 
Dario Castello - Sonata seconda Libro I
Tarquinio Merula - Sonata prima a 2 op. 6
Marco Uccellini - Sonata settima Opera V
Bartolomeo de Selma - Canzona seconda a soprano solo
Heinrich Ignaz Franz von Biber - Sonata A-dur na skrzypce solo i basso nr 81, Adagio

Ars Choralis Coeln

(Stefanie Brijoux, Petra Koerdt, Christine Wehler, Lucia Mense, Uta Kirsten, Pamela Petsch, Amanda Simmons, Cora Schmeiser, Maria Jonas)

Avi Avital

Są instrumenty, które swoim wyglądem i konstrukcją nas onieśmielają. Są też takie, które budzą uśmiech i niedowierzanie, że w ogóle da się na nich grać. To nastawienie przenosimy na muzyków. Czy można poważnie traktować kogoś, kto swoje życie poświęca grze na czymś tak niepoważnym, jak na przykład mandolina? Jest bardzo prosty sposób, by lekceważenie zamienić w podziw. Wystarczy wziąć taki śmieszny instrument i spróbować na nim zagrać, a może nawet pouczyć się przez kilka albo nawet kilkanaście miesięcy. Taka lekcja pokory może się czasami przydać.

Zobacz: 
See video
See video

AnPaPié

(Elena Andreyev, Fanny Paccoud, Alice Piérot)

Zobacz: 
Video title
To jest tytuł video!!
To jest tytuł video!!
To jest tytuł video!!
To jest tytuł video!!
See video
Posłuchaj: 
J.S. Bach/W.A.Mozart – Fuga z „Das Wohletmperierte Klavier”
Hyacinthe Jadin - Trio F-dur, Adagio
Ludvig van Beethoven – Trio G-dur, Scherzo. Allegro
Hyacinthe Jadin - Trio F-dur, Allegro

Alpha

Wielu z nas odczuwa dezorientację i niepewność, gdy nie może jednoznacznie przypisać wykonawcy do określonej tradycji, szkoły czy stylu. Właściwie nie wiadomo dlaczego tak się dzieje. Może dlatego, że przywykliśmy myśleć z podejrzliwością o artystach, którzy robią wiele różnych, wręcz sprzecznych ze sobą rzeczy. Angażowanie się w różnorodne przedsięwzięcia miałoby być oznaką słabości, braku artystycznego kręgosłupa, swoistą estetyczną amoralnością. Dlaczego jednak skrajna specjalizacja miałby być gwarancją wyższego poziomu wykonawczego, nie potrafilibyśmy chyba przekonująco dowieść.

Posłuchaj: 
Alpha - Muzyka w Raju 2011
Alpha - Muzyka w Raju 2011
Alpha - Muzyka w Raju 2011
Alpha - Muzyka w Raju 2011
Alpha - Muzyka w Raju 2011
Subskrybuje zawartość